Drugi uslov je, prema njegovim rečima, da Zajednica ne može da bude monoetnička, odnosno “mora da se promeni ime, te da ne može da ima nikakva izvršna ovlašćenja, da služi isključivo saradnji između opština, na osnovu Zakona o lokalnoj samoupravi”.
Zajednica opština sa srpskom većinom je dogovorena u okviru dijaloga Kosova i Srbije o normalizaciji odnosa, koji se od 2011. godine vodi posredstvom Evropske unije.
Dok Beograd insistira ne njenom formiranju, Priština tako nešto odbija uz obrazloženje da nisu moguća udruživanja na nacionalnoj osnovi ali i zbog zabrinutosti da bi ona mogla da postane novi entitet poput Republike Srpske u Bosni i Hercegovini.
“Prava nacionalnih manjina i relevantni mehanizmi zaštite treba da ojačaju princip reciprociteta između dve države, kao i da uzmu u obzir evropske standarde i modele”, rekao je on.
Četvrti Kurtijev uslov za formiranje Zajednice je da se pre osnivanja “ugase nelegalne strukture Srbije na severu i preda svo nelegalno oružje”.
“Udruživanje je deo konačnog sporazuma i sprovodiće se tek nakon međusobnog priznanja”, peti je uslov kosovskog premijera.
On je potom na kraju rekao da “predsednik Srbije treba da povuče pisma upućena pet državama članicama EU da ne private zahtev Kosova za članstvo u EU”.
Lider opozicionog Demokratskog saveza Kosova Ljumir Abdidžiku (Lumir Abdihxiku) je kritikovao jedan od uslova koje je postavio kosovski premijer za formiranje Zajednice opština sa srpskom većinom, a to je razoružanje severa.
Abdidžiku je naveo da to pitanje nije deo dijaloga sa Srbijom već dužnost premijera i organa za sprovođenje zakona.
Pedsednik poslaničke grupe Demokratske partije Kosova Abeljard (Abelard) Tahiri je rekao da ne zna da li slučajnost ili sinhronizacija Kurtija i Vučića da u vreme kada se u Skupštini Srbije raspravlja o dijalogu sa Kosovom, premijer Kosova govori o formiranju Zajednice opština sa srpskom većinom.
