Tokom boravka u Turskoj, potomci Đurumlija su obišli mezarja poginulih i Memorijane centre posvećene bici na Čanakaleu, u kojoj se branio Istanbul i koja predstavlja nakrvaviju vojnu operaciju u ljudskoj historiji.
Za potomke Đurumlija je upriličen i svečani prijem u Ankari, kome je prisustvao vrh turske države, među kojima i ministar unutrašnjih poslova Sulejman Sojlu, narodni poslanik u skupštini Turske i bivši premijer Binali Jildirim, i mnogi drugi velikodostojnici. Oni su iskazali veliku zahvalnost Bošnjacima koji su se herojski borili i ginuli za Osmansko carstvo, te istakli veliki doprinos koji je posebno dao Ahmet aga Hamzagić na regrutaciji 13 000 Đurumlija. Bošnjaci su sa ostalim narodima Osmanskog carstva zajednički odbranili Istanbul u krvavoj, višegodišnjoj bici na Čanakaleu. Potomcima Đurumlija ovom su prilikom uručene zahvalnice turske države.
Bitka na Čanakaleu predstavljala je pokušaj Velike Britanije, Francuske i njihovih saveznika da u Prvom svjetskom ratu zauzmu glavni grad Osmanskog carstva Istanbul. Ova je bitka vođena od kraja 1914. godine pa do početka 1916. godine, i sa milion poginulih i ranjenih, smatra se najkrvavijom vojnom operacijom u historiji. Vojnici Osmanskog carstva uspjeli su, natčovječanskom borbom i uz ogromne ljudske gubitke da odbace neprijateljske snage od Istanbula. Osmansko carstvo se u Prvom svjetskom ratu branilo na 3 kontinenta: Evropi, Aziji i Africi.
Na sultanov poziv da se brani Osmansko carstvo odazvali su se i Bošnjaci Sandžaka, kojih je oko 13 000, pod imenom Đurumlije učestvovalo u ratu. Dobrovoljce je u Tutinskom kraju okupljao Ahmet-aga Hamzagić. Njih su, uz muziku i doboš, do glavnog odredišta u Novom Pazaru predvodila još dvojica Tutinaca: Sait-aga i Redžep-aga Hamzagić. Iz Tutinskog sreza u dobrovoljce je upućeno od 400 do 600 lica.
Ahmet-aga, zbog starosti, nije išao na Galiciju, a Sait-aga i Redžep-aga su otišli i hrabro se borili protiv Rusa. Nakon pola godine borbi na Galiciji mnogi su izginuli a preživjeli su prebačeni na turski front u Egipat . Iz Istanbula se u Sandžak, nakon pet godina vratio Sait-aga a Redžep-aga je nakon završetka rata ostao da živi u Turskoj. ali se ipak, nakon deset godina, i on vratio. Po okončanju borbi na Galiciji, mnogi su prebačeni na front u Egipat, Palestinu i Irak (oko Bagdada) gdje su zarobljeni od Engleza.
Navešćemo imena upamćenih đurumlija iz tutinskih sela. Mnogi od njih se nisu vratili.
- Ramo Ademović (selo Mitrova kod Tutina, nije se vratio),
- Adem (Bahtijarov) Ademović (selo Mitrova , nije se vratio),
- Ešref (Jusufov) Ademović (selo Mitrova, nije se vratio),
- Nušo (Aljović) Bačevac) iz sela Mitrove, nije se vratio,
- Hajro Bačevac (selo Mitrova, vraćen je zbog bolesti),
- Delija Hadžić (selo Mitrova, nije se vratio),
- Suljko Hadžić iz Mitrove, vraćen sa Galicije zbog bolesti.
- Bajro (Herić) Ramović iz Mitrove, nije se vratio.
- Emin Šemsović (iz sela Gluhavice),
- Smajo Nurović (selo Gluhavica),
- Pašo Šemsović (selo Gluhavica),
- Ramo Kahrović (selo Gluhavica),
- Bahtijar Fejzović (selo Gluhavica) i
- Fazlija Kurtanović (selo Gluhavica),
- Fazlija Babić (1897-1992) iz sela Gluhavice vratio se živ sa Galicije.
- Alija (Maljanov) Bejtović iz sela Žirče, nije se vratio.
- Meho (Džemov) Nuhović (selo Žirče, poginuo),
- Murto (Nuhov) Nuhović (selo Žirče, poginuo),
- Nazif (Dauta) Šalja (selo Žirče, poginuo),
- Zahit (Dauta) Šalja (selo Žirče, poginuo),
- Ibro-Kurtan (Mujanov) Emrović (selo Ruđe, poginuo),
- Šerif (Džaferov) Šalja (selo Ruđe, poginuo),
- Husein (Hajrov) Redžepović (selo Ruđe, poginuo).
Zna se da je iz sela Radohovaca otišlo 11 đurumlija, iz Kovača 8, iz Drage 10, iz Paljeva 8, a među njima je bio Spaho Kurtanović koji je iz Galicije prebačen na turski front protiv Engleza gdje je bio zarobljen sve do kraja rata. Iz Istanbula je, nakon rata, zajedno sa par drugova, krenuo pješke ka Sandžaku i poslije mjesec dana stigao u rodno Paljevo. Iz Orlja ih je bilo 7, iz Ribarića 14, iz Jelića 1, iz Starčevića trojica, od kojih je jedan bio Ibro Rizvanović kojeg su, kad se vratio iz đurumlija 22. jula 1922., zajedno sa još 30 Starčana, ubili četnici Koste Pećanca. Iz Vesenića je na Galiciju otišlo 8, iz Oraša 7- od kojih su Rašid Ziljkić i Rušid-Rušo Ziljkić koji su poginuli na Galiciji, iz Čmanjaka 3, iz Zapadnog Mojstira 7, iz Ćulija 1 i iz Batraga 1, iz sela Plenibabe: Tahir (Latov) Šalja i Elmaz (Latov) Šalja, obojica poginuli.
